The Raveonettes

6642 the raveonettes

Πόση είναι η απόσταση από την Κοπεγχάγη στο Μαλιμπού; Από το «Rave On» του Buddy Holly στο «Be my baby» των Ronettes; Από το καθαρόαιμο rock’n’roll στο hip hop που ακούνε φανατικά; Λίγο πριν το δανέζικο rock’n’roll ντουέτο επιστρέψει στη Θεσσαλονίκη με αφορμή την έβδομη δισκογραφική του δουλειά -δέκα ολόκληρα χρόνια μετά την τελευταία τους εμφάνισή τους στην πόλη- η Δανάη Σοφία Βαρδαλή μίλησε με τον Sune Rose Wagner.

Κοιτώντας προς τα πίσω, στο ξεκίνημα των Raveonettes, ποιο ήταν εκείνο το σημείο, που κατά κάποιο τρόπο καθόρισε την πορεία και τον ήχο σας; 
Ήταν όταν δημιουργήθηκε το Napster και ξαφνικά ο κόσμος μου «ανοίχτηκε» σε ένα τεράστιο εύρος από διαφορετικές μουσικές, τις οποίες αλλιώς μάλλον δεν θα είχα ακούσει ποτέ. Αυτό πραγματικά με ενέπνευσε να γράψω και εγώ μουσική.

Είναι τελικά η ελάχιστη, βασική δομή του ντουέτου το κλειδί της επιτυχίας και της διάρκειας που έχετε ως συγκρότημα; Έχετε σκεφτεί να προσθέσετε περισσότερα μόνιμα μέλη στο σχήμα, πέρα από τους session μουσικούς με τους οποίους συνεργάζεστε συχνά; Θα ήθελα να μπορώ να δουλεύω και να συνυπάρχω δημιουργικά μαζί με πολλούς ακόμη δημιουργικούς ανθρώπους, και αυτό είναι κάτι που μου λείπει στο συγκρότημα. Ήταν πραγματικά πολύ ωραία η εμπειρία της συνεργασίας μας με τον Justin Meldal-Johnsen στον τελευταίο μας δίσκο και με τον Thomas Troelsen στο «In And Out Of Control». Γενικά, μου αρέσει πάρα πολύ να είμαι όσο πιο δημιουργικός γίνεται και να περιβάλλομαι από δημιουργικότητα.

Στη στήλη που είχες γράψει για το περιοδικό Q ενόψει της κυκλοφορίας του τελευταίου σας άλμπουμ, περιγράφεις πως στη διάρκεια των ηχογραφήσεων μπήκατε για τα καλά στον τρόπο ζωής της Δυτικής Ακτής και την κουλτούρα των σέρφερ. Πώς ακριβώς αντηχεί αυτό και στα τραγούδια σας;
Στα τραγούδια του δίσκου υπάρχουν πολλές αναφορές στο σερφ και τη γενικότερη κουλτούρα που το περιβάλλει, ειδικά στους στίχους. Και όσον αφορά το πώς αυτό εκφράζεται στο μουσικό κομμάτι, θα έλεγα ότι υπάρχει μια… καλιφορνέζικη αίσθηση ελευθερίας.

Θα έλεγες πως με το «Pe’ahi» αλλάζετε κατά κάποιον τρόπο τη μουσική σας πορεία και προς τα ποια ηχητική κατεύθυνση θα σε ενδιέφερε να κινηθείτε από εδώ και πέρα; Μου αρέσει το κάθε άλμπουμ μας να είναι διαφορετικό από το προηγούμενο. Δεν είμαι ακόμη σίγουρος για το πώς θα κινηθούμε από εδώ και πέρα. Θα δούμε…

Πώς μοιράζονται δημιουργικά οι ρόλοι μέσα στο συγκρότημα, ενώ εσύ ζεις στη Νέα Υόρκη και η Sharin στο Λος Άντζελες; Πλέον ζούμε και οι δύο στο Λος Άντζελες και στην ουσία τίποτε δεν έχει αλλάξει από την πρώτη στιγμή που δημιουργήθηκε η μπάντα (όταν ζούσαμε ακόμη στη Δανία). Συνεχίζω να είμαι εγώ αυτός που γράφει όλους τους στίχους και τη μουσική.

Από ολόκληρο σχεδόν το roster της Burger Records μέχρι το τελευταίο άλμπουμ της Lana Del Rey έχω την εντύπωση πως η Δυτική Ακτή διανύει μια περίοδο δόξας, ως η απόλυτη rock’n’roll, μποέμ ουτοπία. Ίσως παραπάνω από ό,τι η Νέα Υόρκη, που για εμάς τους Ευρωπαίους τουλάχιστον ήταν ανέκαθεν ένα ιδεατό «σύνορο» που ονειρευόμαστε να κατακτήσουμε. Εσύ που έχεις διασχίσει και τα δύο «σύνορα» πώς βλέπεις τα πράγματα; Η Καλιφόρνια είναι πλέον το μέρος που «κάτι συμβαίνει», χαρακτηριστικό που μέχρι πρόσφατα είχε η Νέα Υόρκη, η οποία όμως έχει γίνει απαγορευτικά ακριβή και κανείς δεν έχει τα χρήματα για να μπορεί να ζήσει εκεί. Έτσι, όλοι οι καλλιτέχνες πλέον την εγκαταλείπουν και το 90% αυτών μετακομίζει στην Καλιφόρνια και κυρίως στο Λος Άντζελες. Εμένα μου αρέσει πάρα πολύ εδώ, τουλάχιστον για τώρα. Δεν μπορώ να πω ότι όλο αυτό το bohemian, hippie-chic κλίμα με εκφράζει, όπως και να ‘χει όμως, είναι ενδιαφέρον έστω και αν επιλέγεις απλώς να το παρατηρείς.

ravenoettes1web

Πώς προέκυψε αλήθεια η συνεργασία με τον παραγωγό Richard Gottehrer (παραγωγός των Blondie, Richard Hell, The Go-Gos, Dum Dum Girls); Νομίζω πως δεν θα μπορούσατε να έχετε κάποιον πιο ταιριαστό παραγωγό για τον ήχο σας. Ο Richard Gottehrer είναι πραγματικά μια ιδιοφυΐα. Τον αγαπάμε πάρα πολύ. Συνεργαστήκαμε μαζί του για πρώτη φορά στο δεύτερο άλμπουμ μας («Pretty in black», 2005) και μακάρι να μπορούσαμε να δουλεύουμε μαζί κάθε μέρα. Νομίζω πως η Sharin τον είχε γνωρίσει κάποτε σε ένα συνέδριο και του έδωσε να ακούσει τα κομμάτια μας.

Κάποιος άλλος παραγωγός με τον οποίο ιδανικά θα ήθελες να συνεργαστείτε; Ο Ariel Rechtshaid. Έχει την ικανότητα να κατανοεί τη μουσική σε βάθος, έχει μεγάλη εμπειρία σε πολλά και διαφορετικά μουσικά είδη και έχει ένα σωρό εκπληκτικές ιδέες. Υπήρξε μία απόπειρα να συνεργαστούμε σε αυτόν το δίσκο αλλά τελικά δεν έγινε. Ελπίζω να συμβεί στο επόμενο άλμπουμ.

Πέντε καλλιτέχνες που ακούτε πολύ τον τελευταίο καιρό; Drake, Gustav Holst, Bill Conti, Jay-Z και M.Ι.Α.

Προτιμάς τα ψηφιακά ή τα αναλογικά μέσα; Αγαπώ και τα δύο! Και ο συνδυασμός τους μπορεί να έχει εκπληκτικά αποτελέσματα.

Rock ‘n’roll ή hip hop; Hip hop με τα χίλια!

Κιθάρες ή drums; Και τα δύο!

Με τι line-up θα σας δούμε στη Θεσσαλονίκη αυτή τη φορά; Αυτό το διάστημα είμαστε τρία άτομα επί σκηνής.

Οι Raveonettes εμφανίζονται μαζί με τους Cyanna Mercury στο Principal Club Theatre την Πέμπτη 29 Ιανουαρίου. Περισσότερες πληροφορίες για τη συναυλία ΕΔΩ