Βυρωνία Απιδοπούλου (Cheerleader)

5162 vyronia apidopoylou cheerleader

Η Βυρωνία, επαγγελματίας Cheerleader στην ΚΑΕ ΠΑΟΚ πια, χορεύει και διδάσκει ασταμάτητα χορό χιπ χοπ, Vogue, experimental style και Cheerleading, στην πόλη που αγαπάει λίγο περισσότερο τον χορό, και όπως λέει η ίδια είναι η καλύτερη πόλη για να μένει κανείς. H Βυρωνία Απιδοπούλου μίλησε στον Σπύρο Αμοιρόπουλο.

Ποιο είναι το όνομά σου; Πες μου λίγα λόγια γι’ αυτό που κάνεις. Το όνομα της ομάδας μας είναι Volcanoz Cheerleaders. Έχουμε δύο αγωνιστικές ομάδες και μία μπασκετική ομάδα στην ΚΑΕ ΠΑΟΚ. Οι προπονήτριες είμαστε εγώ η Βυρωνία Απιδοπούλου, και η αδελφή μου Μαρία Απιδοπούλου, και το έχουμε ξεκινήσει όλο αυτό τα τελευταία δύο χρόνια. Είναι σχεδόν άγνωστο στην Θεσσαλονίκη, είναι πολύ νέο. Το ξεκινήσαμε από το μηδέν, και τώρα έχουμε τρία τμήματα που πηγαίνουν πολύ καλά.

Τα τμήματα αυτά του Cheerleading έχουν απώτερο σκοπό να μπουν τα κορίτσια σε επαγγελματικές ομάδες αθλητισμού; Το ένα τμήμα είναι το επαγγελματικό, που ανήκει στην ομάδα του ΠΑΟΚ. Εμφανιζόμαστε στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα και στους αγώνες εντός. Οι άλλες δύο ομάδες είναι αγωνιστικές, επειδή το Cheerleading είναι άθλημα πάνω από όλα.

Γίνονται τέτοιου είδους αγώνες στην Ελλάδα; Γίνεται το πανελλήνιο πρωτάθλημα Cheerleading. Φέτος θα γίνει το τρίτο πρωτάθλημα, οπότε φαντάσου πόσο καινούριο είναι.

Από πόσο χρονών ξεκίνησες; Από δεκαοκτώ χρονών, τώρα είμαι είκοσι πέντε. Πιο πριν είχα κάνει ακροβατική γυμναστική και χορό. Οι ομάδες μας ανήκουν στην Academy of Dance, που άνοιξε φέτος, και οι προπονήσεις μας γίνονται στον χώρο της.

Είδα πως προπονείται και μια πιτσιρίκα μαζί σας. Ναι, είναι δέκα μόνο χρονών. Φέτος κάναμε μια προσπάθεια να ξεκινήσουμε το παιδικό τμήμα. Θα δούμε πώς θα πάει, είναι ακόμα λίγο άγνωστο στο ευρύ κοινό.

Πες μου λίγα λόγια για την επαγγελματική σου καριέρα ως εδώ. Τώρα είμαι στον ΠΑΟΚ, αλλά πριν ήμουν στον ΑΡΗ και τον ΗΡΑΚΛΗ. Μέσω του ΠΑΟΚ μας φωνάζουν σε πολλές διοργανώσεις, όπως στο πρωτάθλημα ταχυπλοΐας…

Ταχυπλοΐα; Ξέρεις, αγώνες τζετ σκι και τέτοια… έχουμε χορέψει επίσης σε διάφορους αγώνες, όπως χάντμπολ…

Στο εξωτερικό; Όχι ακόμα. Δεν είμαστε τόσο γνωστές (γέλια). Άλλο;

Είσαι από την Θεσσαλονίκη; Έχω καταγωγή από τις Σέρρες, αλλά έζησα στη Θεσσαλονίκη. Έκανα και ένα χρόνο στο Λονδίνο για σπουδές χορού.

Κάνεις και άλλα πράγματα σχετικά; Ασχολούμαι με το χιπ χοπ. Είμαι σε μια ομάδα με την οποία γίναμε πρωταθλήτριες Ελλάδος και εκπροσωπήσαμε την χώρα στο παγκόσμιο πρωτάθλημα.

Το χιπ χοπ είναι αυτό που λέμε μπρέικ ντανς; Ναι, αλλά έχει διάφορα είδη το χιπ χοπ. Εμείς κάνουμε αυτό που λένε Vogue. Έχεις ακούσει το τραγούδι της Μαντόνα το«Vogue»; Από εκεί ξεκίνησε αυτός ο χορός βασικά.

Εκείνος που κινείσαι κάπως έτσι, ε; Ναι, μπράβο. Εμείς κάνουμε Vogue, κουάγκ… τα πιο experimental, girlies style κάνουμε, όχι το τόσο βαρύ χιπ χοπ, μπρέικ ντανς και τέτοια…

Και ποια είναι η διαφορά από το «manly» style; Ε, κουνιόμαστε λίγο παραπάνω (γέλια). Μην νομίζεις, δεν είναι πιο εύκολο παρόλα αυτά. Εμείς κάνουμε πιο experimental πράγματα και όχι τόσο καθαρά χιπ χοπ… προσπαθούμε να κάνουμε κάτι διαφορετικό στον κύκλο του χιπ χοπ, και δοκιμάζουμε πράγματα… σε χορογραφία χιπ χοπ να βάλουμε λίγο σύγχρονο… και εγώ που είμαι μαζορέτα προσπαθώ να βάλω και τρικς που κάνουν οι Cheerleaders και αυτά.

Ποιο είναι το αγαπημένο σου χιπ χοπ γκρουπ; Έχω αγαπημένο τραγουδιστή και όχι γκρουπ. Τον Kanye West.

Μιλάμε για αμερικάνικο χιπ χοπ. Ναι… Στην Ελλάδα… (σκέφτεται) Δωδέκατος Πίθηκος.

Α, αυτός είναι λίγο σκληρός… πώς κι έτσι σου αρέσει αυτός; Είναι σκληροπυρηνικός, ναι. Μου άρεσε πριν να γίνει γνωστός, από μικρή τον άκουγα. Είχα ερωτευτεί πολλά κομμάτια του. Μου αρέσει ο τρόπος που σκέφτεται. Πάνω σε αυτά τα σκληρά που λέει, βγάζει και μια γλυκύτητα. Βγάζει και μια εξυπνάδα που μας αρέσει πολύ εδώ στη σχολή. Βέβαια, χορεύει και μπρέικ, είναι και χορευτής. Κάνει πρόβες εδώ στην σχολή μας, είναι Θεσσαλονικιός, Καλαμαριώτης.

Η πόλη πώς σου φαίνεται γενικά; Η πόλη αυτή αγαπάει λίγο περισσότερο το χορό από ό,τι οι άλλες. Αλλά ας μην κάνω διακρίσεις… πάντως στο πανελλήνιο πρωτάθλημα ομάδες της πόλης κέρδισαν πέρυσι τις τρεις πρώτες θέσεις. Τρεις πρώτες θέσεις από τη Θεσσαλονίκη, και στη μικρή κατηγορία βγήκαμε απλώς δεύτεροι και πρώτοι η Λάρισα.

Χορεύετε καμιά φορά και σε εξωτερικούς χώρους; Ναι, στον δρόμο καμιά φορά για προπόνηση και ακόμα και σε ταράτσες. Το street έχει πλάκα με όλον αυτόν τον κόσμο που μαζεύεται… δεν με αντιπροσωπεύει εμένα τόσο, αλλά το έχω κάνει και θα το ξανάκανα. Είχαμε κάνει ένα χάπενινγκ για τον Μαικλ Τζάκσον, είχαμε βγει και χορέψαμε χορογραφίες του, αυτά μου αρέσουν, ναι. Μαζευτήκαμε από μόνοι μας τετρακόσιοι χορευτές στον Λευκό Πύργο και χορεύαμε, την εποχή που πέθανε ο Μάικλ Τζάκσον.

Τότε, πόσο χρονών ήσουν; Μμμ… δεκαεννιά.

Εκτός από τον χορό, πώς σου φαίνεται αυτή η πόλη; Νομίζω πως είναι η καλύτερη πόλη που θα μπορούσε να μείνει ένας άνθρωπος, επειδή έχω μείνει και στο εξωτερικό και σαν την Θεσσαλονίκη, σαν τρόπος ζωής, δεν το βρίσκεις πουθενά αλλού. Ακόμα και χορευτές από την Αθήνα το λένε, ότι έχουμε τον καλύτερο τρόπο ζωής.

Δηλαδή; Ειδικά τα τελευταία χρόνια που είναι δύσκολοι οι καιροί, εμείς γινόμαστε καλύτεροι. Η υπόλοιπη χώρα χειροτερεύει εμείς γινόμαστε καλύτεροι. Όχι μόνο στον χορό, αλλά και σαν άνθρωποι. Μαθαίνουμε να ζούμε και με ό,τι έχουμε τέλος πάντων.

Ποιο κομμάτι της πόλης σου αρέσει περισσότερο; (Σκέφτεται) Η Αριστοτέλους. Την πάω πάνω κάτω και βλέπω τον κόσμο, άσε που χορεύουν και διάφοροι χορευτές. Άλλοι κάνουν και σκέιτ. Ενώ είναι το κέντρο της πόλης και θα έπρεπε να είναι πιο σοβαρά τα πράγματα, γίνονται αντίθετα πιο χαλαρά. Έχουμε γυρίσει και εμείς διάφορα βίντεο με street χορό εκεί. Μου αρέσει. Μπορείς να δεις τα πάντα στην Αριστοτέλους, περνούν όλοι από εκεί.

Γιατί θα πρότεινες το Cheerleading σε μια κοπέλα; Φτιάχνεις μέσα σε ένα χρόνο τέλεια το σώμα σου, που όλες το θέλουμε αυτό. Είναι και ψυχοθεραπευτικό. Έρχονται κοπέλες με ψυχολογικά και βγαίνουν από το μάθημα χαρούμενες. Στο Cheerleading πρέπει να έχεις κέφι και να χαμογελάς, οπότε σου μένει το χαμόγελο κολλημένο στο πρόσωπο.

Το μπάσκετ και οι αγώνες σου αρέσουν; Ζω γι’ αυτό. Αγαπάω πάρα πολύ το μπάσκετ. Η Θεσσαλονίκη είναι η πόλη του μπάσκετ, και ένας από τους λόγους που το κάνουμε αυτό στον ΠΑΟΚ είναι για να φέρουμε τον κόσμο στο γήπεδο. Θέλουμε να το κάνουμε σόου για όλους, άντρες, γυναίκες και παιδιά. Το μπάσκετ βασικά είναι σόου. Όλες οι ομάδες της πόλης πρέπει να το κάνουν αυτό. Είναι καλό.

Εσύ είσαι ΠΑΟΚ όμως. Ναι, είμαι ΠΑΟΚ.   Δεν θα ήθελες να πας να χορέψεις για τον Ολυμπιακό, ε; Αποκλείεται. Αγαπάω την πόλη μου, αγαπάω τον ΠΑΟΚ (χαμόγελο διάπλατο).

Ένα αξέχαστο ματς που χόρευες και κάτι έγινε; Τότε, ήμουν στον ΑΡΗ και μετά το ματς με κυνηγούσε ένας οπαδός για να με χτυπήσει. Αυτό το ματς θα μου μείνει αξέχαστο. Δεν ξέρω για τι το έκανε. Εμείς χορέψαμε, έχασε ο ΑΡΗΣ, και στο τέλος ένας τύπος άρχισε να με κυνηγάει για με χτυπήσει. Έτσι.