Κωνσταντίνος Αθυρίδης (συνθέτης)

5026 konstantinos athyridis synthetis

Συνυπογράφει τη σκηνοθεσία μαζί με τον Γιάννη Βούρο της μουσικοθεατρικής παράστασης «Alexander the Great. Rock Opera» σε μουσική σύνθεση δική του, που ανέβασε πριν κάποια χρόνια και τώρα επιστρέφει σε νέα εκδοχή σε παραγωγή του ΚΘΒΕ με σκοπό να απευθυνθεί στο διεθνές κοινό και την ομογένεια μέσα από μια διεθνή περιοδεία. Ο Κωνσταντίνος Αθυρίδης μίλησε στον Χρήστο Μιχαλέρη

Πώς ήρθε η ιδέα να δημιουργήσετε μια rock όπερα για τον Αλέξανδρο; Αρκετά πίσω, το 1997 -κι αφού είχα ολοκληρώσει ένα δεκαπενταετή κύκλο ενασχόλησής μου με ροκ όπερες, όπως το «Tommy», το «Cats», το «Jesus Christ Superstar» και άλλες – είχα την επιθυμία να γράψω μουσική για μια πρωτότυπη όπερα με ελληνικό θέμα. Η αλήθεια είναι ότι δεν δυσκολεύτηκα να το βρω μιας και ο Μέγας Αλέξανδρος είναι από τις λίγες ιστορικές προσωπικότητες και μάλιστα του τόπου μας, της Μακεδονίας, που είναι παγκόσμια γνωστές. Από την άλλη, η γνωριμία μου με την αξιόλογη αγγλίδα λογοτέχνη και ιστορικό Penny Turner, η οποία έχει μελετήσει τον Αλέξανδρο, καθώς, συμπτωματικά, εκείνη την εποχή συνεργαζόταν με το BBC για ένα ντοκιμαντέρ σχετικά με το οδοιπορικό του μεγάλου ήρωα, μου έφερε ένα εξαιρετικό λιμπρέτο που ήταν πραγματικά για μένα μια πρόκληση. Έτσι, χωρίς ιδιαίτερη πίεση και dead lines -και παράλληλα με τις επαγγελματικές ενασχολήσεις και τις άλλες δισκογραφικές μου δουλειές- σιγά-σιγά, μέσα στα χρόνια που ακολούθησαν, ολοκληρώθηκε το έργο και ηχογραφήθηκε με σημαντικές συμμετοχές, όπως του τενόρου Γιώργου Μπίτζιου, στο ρόλο του Αλέξανδρου, της Julie Massino, της Ρούλας Μανισσάνου, της Γεωργίας Βεληβασάκη, της Θεοδοσίας Τσάτσου, της Εύης Σιαμαντά, του Γιώργου Γάκη και πολλών άλλων.

Τι έχει αλλάξει στο έργο σε αυτήν την παράσταση από την προηγούμενη; Έχει αλλάξει το λιμπρέτο. Η ιστορία, έτσι όπως παρουσιάζεται τώρα, αρχίζει στη Σαμοθράκη, ένα χρόνο πριν τη γέννηση του Αλέξανδρου, όπου κατά τη διάρκεια των βακχικών Μυστηρίων συναντήθηκαν για πρώτη φορά η μητέρα του Ολυμπιάς και ο βασιλιάς της Μακεδονίας Φίλιππος και ολοκληρώνεται με το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου στη Βαβυλώνα, 33 χρόνια αργότερα. Το έργο παρουσιάζεται στην αγγλική γλώσσα με υπέρτιτλους. Έχει διάρκεια περίπου δύο ώρες και δεκαπέντε λεπτά και συμμετέχουν δεκαμελής ορχήστρα και μία ομάδα τριάντα ηθοποιών, χορευτών και τραγουδιστών.

Ποια ήταν τα μηνύματα που έχεις εισπράξει από εκείνες τις πρώτες παραστάσεις του έργου; Τα μηνύματα είναι πραγματικά ελπιδοφόρα, δεδομένου ότι η ροκ όπερα και το μιούζικαλ, ενώ παγκόσμια είναι στην κορυφή της θεατρικής ψυχαγωγίας, σπάνια φιλοξενούνται από τα ελληνικά θέατρα. Από την άλλη μεριά, τα έργα των Ελλήνων δημιουργών στο χώρο αυτό είναι ελάχιστα, κάτι που αναπόφευκτα κινεί το ενδιαφέρον.

Δεν σας φόβισε και τότε και τώρα η παρουσίαση μια μεγάλης παράστασης, στην εποχή που όλα τείνουν να «μικραίνουν»; Στις δύσκολες περιόδους έχει αποδειχθεί ότι η τέχνη επιδιώκει να κερδίσει το χώρο που της ανήκει και που τις εποχές της ευημερίας, δυστυχώς, καταλαμβάνουν υποπροϊόντα που θέλουν να αυτοπροσδιορίζονται, κατ’ ευφημισμόν, ως καλλιτεχνικά. Από την άλλη μεριά, παρατηρείται ότι σε τέτοιες εποχές το κοινό ανεβάζει τον πήχη και εκτιμά περισσότερο ό,τι αξίζει.

«Alexander the Great. Rock Opera» στο Βασιλικό θέατρο