Η ερωτική πόλη (του Σπύρου Αμοιρόπουλου)

4011 i erotiki poli tou spyrou amoiropoulou

Μπορεί να είσαι 25 χρονών και να δουλεύεις σε τηλεφωνική εταιρία, όπου και να γνωρίσεις μια γλυκύτατη συνομήλική σου που ήρθε στο κατάστημα που δουλεύεις για κάποιο θέμα του κινητού της, με τη διαφορά πως εσένα σου άρεσε υπερβολικά, και να την καλέσεις μέσα σε ένα high συνομιλίας μαζί της στις προβολές του φεστιβάλ των ταρατσών της πόλης

και αυτή, με μεγάλη σου ικανοποίηση και έκπληξη, να δεχτεί να έρθει μόνη της μαζί σου, οπότε, να γίνει το πρώτο βήμα και το πρώτο ραντεβού για μια σχέση που τόσο σου έλειπε, επειδή είχες χωρίσει με την πρώην σου πριν από έναν χρόνο και δεν είχες μια μόνιμη κοπέλα πια, για να περνάς τον ελεύθερό σου χρόνο στα καφέ και τα σινεμά της πόλης, χωρίς να ξέρεις όμως τι και αν θα δέσει το γλυκό με την συγκεκριμένη ύπαρξη, την τόσο ωραία και καλή.

Η πόλη της αγάπης

Μπορεί να είσαι φοιτήτρια της νομικής και να έχεις από την μεριά της μαμάς σου μια νέα σχετικά γιαγιά, μόνο 60 χρονών, και να την υπερ-αγαπάς από μικρό κορίτσι, επειδή ήταν πάντα έξυπνη και θερμή μαζί σου και σου έδινε απαντήσεις πάντοτε to the point, οπότε, να πηγαίνεις 3 φορές την εβδομάδα στο σπίτι της και να την παίρνεις για να πάτε βόλτα στην παραλία, περνώντας τέλεια μαζί της, συζητώντας και γελώντας και οι δυο, λέγοντας για θέματα σχέσεων και έρωτα, όπου εσύ να μαθαίνεις για το πώς ήταν οι άνθρωποι πριν να γεννηθείς, και να σου λύνονται μερικά ερωτήματα που έχεις για τα αγόρια τη σήμερον, επειδή δεν σου φαίνεται και πολύ εύκολο πράγμα να κάνεις έναν δεσμό που να διαρκεί.

Η πόλη του οίκτου

Μπορεί να είσαι φαρμακοποιός τα τελευταία 20 χρόνια, να έχεις βγάλει αρκετά λεφτά από το επάγγελμά σου, και κάθε τόσο, είτε μέρα είτε νύχτα, να μπαίνουν διάφοροι τοξικομανείς νεαρής ηλικίας στο φαρμακείο σου και να σου ζητούν λίγα ψιλά για να φάνε κάτι όπως λένε, αλλά εσύ να ξέρεις πως πρόκειται για λεφτά που πηγαίνουν στην πρέζα, και επειδή νιώθεις λύπη και οίκτο για αυτά τα παιδιά, πάντα να δίνεις λίγα ψιλά, έστω και για τα drugs που θα τους προσφέρουν μια ηρεμία για λίγο, προτιμώντας αυτό από το να τους δίνεις παρανόμως σκευάσματα με κωδεΐνη ή μορφίνη, χωρίς να ξέρεις πια τι πρέπει να κάνεις και τι είναι σωστό, για να σωθούν αυτά τα παιδιά που έμπλεξαν σε μια επιλογή που προκαλεί την λύπησή σου.

Η πόλη του θαυμασμού

Μπορεί να είσαι μια νεαρή κοπέλα και να κάθεσαι με την φίλη σου ένα βράδυ στην Βαλαωρίτου και all of a sudden να περάσει μια νεαρή πανέμορφη μιγάδα, ψηλή, ντυμένη προκλητικά και με κορμί σαν χέλι, οπότε, να σου τραβήξει την προσοχή, αλλά όχι και των περισσοτέρων εκεί γύρω, και να γυρίσεις με θαυμασμό προς την φίλη σου και να της πεις πως αν ήσουν άντρας μια τέτοια γυναίκα θα ήθελες δίπλα σου, και μάλλον θα την ήθελες δίπλα σου ακόμα και τώρα που είσαι γυναίκα, επειδή έγραφε στο χώρο με μια ενέργεια όμορφη και νεανική, σαν να ήταν μια κρεολή πριγκίπισσα ή μια σταρ του αμερικάνικου σινεμά. Τι όμορφη που ήταν εκείνη η νεαρή γυναίκα…!

Η πόλη του μίσους

Μπορεί να είσαι νεαρός αστυνομικός με στολή και βραδινή υπηρεσία στα δυτικά της πόλης, με άλλους μεγαλύτερους συναδέλφους σου σε μπλόκο για αλκοόλ-τεστ, και μετά από την καταμέτρηση μεγάλης ποσότητας οινοπνεύματος σε κάποιον οδηγό και την άμεση σύλληψή του, να του πεις κάτι βαρύ και προκλητικό για την παράβαση που έκανε, νιώθοντας να τον μισείς σαν να έκανε κάτι πολύ κακό, και αυτός να γυρίσει να σε κοιτάξει με ένα ύφος: είσαι πολύ μικρός για να με κρίνεις, οπότε, να επέμβει ένας πιο έμπειρος συνάδελφός σου και να σε απομακρύνει, κι εσύ να το σκεφτείς καλύτερα την άλλη μέρα, και να διαπιστώσεις πως έχεις μία εμπάθεια για άτομα που παρανομούν, σαν να σε προσβάλλουν προσωπικά εσένα, οπότε, να αποφασίσεις πως με κάποιο τρόπο θα πρέπει να απεμπλακείς ψυχολογικά και να τους αντιμετωπίζεις ως ένας επαγγελματίας που απλώς κάνει την δουλειά του όσο καλύτερα μπορεί.

Σπύρος Αμοιρόπουλος Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.