Κάποιοι Αύγουστοι στην πόλη (του Σπύρου Αμοιρόπουλου)

3691 kapoioi aygoustoi stin polis tou spyrou amoiropoulou

Τον Αύγουστο του 1977… μπορεί να καθόσουν οκλαδόν στην Νέα Εγνατία με άλλους συνομήλικούς σου και να παίζατε με τα χώματα του δρόμου, επειδή τότε ήταν χωματόδρομος εκεί, και ξαφνικά να παρατήρησες πως δύο ομάδες μυρμηγκιών πολεμούσαν μεταξύ τους, το ένα μυρμήγκι δάγκωνε το άλλο μέχρι να ξεψυχήσει, και ένα άλλο να το τρώνε δύο μυρμήγκια ίδιας ράτσας και χρώματος, και άλλα πολλά μυρμήγκια να σκοτώνονται εκεί, πράγμα που σου προξένησε μεγάλη απορία, διότι τότε νόμιζες πως μόνο οι άνθρωποι πολεμούν μεταξύ τους, στον πόλεμο που θεωρούσες παιχνίδι.

Τον Αύγουστο του 1981… μπορεί να ξύπνησες ένα πρωί όλο κέφι επειδή θα έφευγες με την οικογένειά σου διακοπές στη Θάσο, αλλά να βρεθείς προ εκπλήξεως, όταν η μητέρα σου έβγαλε ένα επιφώνημα ανησυχίας όταν σε είδε να τρέχεις μέσα στην κουζίνα, ένα επιφώνημα που έβγαλες κι εσύ όταν, μετά από λίγο, είδες τον εαυτό σου στον καθρέφτη, όλος απογοήτευση, διότι είχες βγάλει παραμαγούλες, κι οπότε οι διακοπές σου πήγαν χαμένες.

Τον Αύγουστο του 1984… μπορεί να σε είχαν στείλει οι γονείς σου στα δυτικά της πόλης όπου έμεναν οι άκληροι θείοι σου, για να κάτσεις για λίγο μαζί τους να χαρούν με σένα το παιδί, και να δουλέψεις στο μικρό μαγεριό που είχαν, για να μάθεις λίγο να έχεις πειθαρχία στον κόπο, οπότε, να σου ανοιχτεί ένας ολόκληρος κόσμος των επαγγελματιών εκεί, που παράγγελναν φαγητό από το μαγεριό και τους το πήγαινες εσύ τρέχοντας, αλλά μια δεδομένη στιγμή να αηδιάσεις, με λίγη δόση απορίας, όταν είδες του γκαραζιέρηδες της γειτονιάς εκείνης να ρουφάνε από το κέλυφος τα σαλιγκάρια που λίγο πριν του είχες παραδώσει.

Τον Αύγουστο του 1988… μπορεί να βρισκόσουν στην πόλη αυτή και να δούλευες στα διαφημιστικά δείγματα γνωστού απορρυπαντικού της εποχής για να βγάλεις ένα χαρτζιλίκι, και όλη την ημέρα μέχρι το απογευματάκι να χτυπάς πόρτες διαμερισμάτων και να δίνεις το δείγμα δωρεάν, αλλά μια μέρα να ακούσεις πως ένα παιδί, συνάδελφό σου, είχε έλλειμμα 40 μπουκαλάκια από αυτό το πράγμα, διότι πέρασε έλεγχος στα σπίτια και το τσέκαρε, και να αποδειχθεί μετά από λίγες μέρες πως τα είχε δώσει στην μητέρα του για να μην αγοράσει απορρυπαντικό για δύο μήνες και βάλε, και να την βγάλει τσάμπα.

Τον Αύγουστο του 1997… μπορεί να είχες πάει να δουλέψεις μπάρμαν στα ανατολικά προάστια της πόλης, όπου και να σου αποκαλυφθεί η ωραία ζωή της διασκέδασης και του ξενυχτιού, και ένα βράδυ πίσω από την μπάρα να σου την πέσει μια κούκλα ξανθιά αγγλίδα, ζητώντας σου να την ξεναγήσεις, επειδή ερχόταν για πρώτη φορά με τους γονείς της και της άρεσε πολύ εκεί, και να φύγετε μαζί εκείνο το βράδυ, καθώς και τα επόμενα 5 βράδια της παραμονής της, και μετά από χρόνια να διαπιστώσεις πως εκείνο το κορίτσι, που μετά χαθήκατε, δεν ήταν άλλη από την ηθοποιό του Χόλιγουντ, Έμιλι Μπλαντ.   Τον Αύγουστο του 2003… μπορεί να ήσουν μπροστά στον υπολογιστή σου κάθε βράδυ κάνοντας τσατ, και μετά από πολλές συνομιλίες με γυναίκες, να κλείσεις ραντεβού για σινεμά με μια συμπαθητική από την Καλαμαριά, όπου και να ταιριάξετε πολύ από το πρώτο ραντεβού, μιας και σας άρεσε πολύ η ταινία που είδατε στο Ναταλί με τίτλο «Χαμένοι στη Μετάφραση» της Σοφία Κόπολα, και μετά το τέλος του ραντεβού να συμφωνήσετε πως δεν χαθήκατε καθόλου στην μετάφραση οι δυο σας, διότι ό,τι και αν λέγατε γινόταν αντιληπτό και οικείο και στους δυο, οπότε η σχέση να συνεχιστεί, ώσπου να λήξει δύο χρόνια μετά τον γάμο σας, μετά από μια ασύμβατη συγκατοίκηση, στο σπίτι του βενζινοπώλη πατέρας της που ήσουν σώγαμπρος.

Πέρασαν κιόλας 2.299 χρόνια από το φτιάξιμο της πόλης και οι ισάριθμοι Αύγουστοι που οι περισσότεροι σου είναι άγνωστοι τελείως -αυτοί που προηγήθηκαν από σένα κι αυτοί που ίσως ακολουθήσουν μετά- μπορεί λοιπόν να μην σου προκαλούν καμιά εντύπωση και να μην σου κινούν το ενδιαφέρον πια. Μπορεί έναν από αυτούς τους Αύγουστους να ήρθες κι εσύ στη ζωή -στο φως- όλως τυχαίως σε αυτή την χώρα και σε αυτήν την πόλη… και αυτούς τους Αύγουστους να τους γνωρίζεις καλά, ή όχι και τόσο καλά, και ίσως πολλές φορές, καθόλου… σαν να μην κοίταξες καλά κανέναν Αύγουστο στ’ αλήθεια.

Σπύρος Αμοιρόπουλος Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.